Ik doe je haar even goed

De tekst & het verhaal achter het liedje

Ik doe je haar even goed

Trek je overhemd maar aan
Kom bij de spiegel staan
Alle spelden zijn eruit, paps
Dat heeft ze nog voor je gedaan

Hier, je nette broek met vouw
Draadje aan je mouw
En je sokken, laat eens kijken
Dié is zwart, die donkerblauw

Neem die grijze stropdas maar
Da’s mooier bij je haar
Wacht ik help je, dat geeft niets lieverd
’t is ook allemaal zo raar

Kom ‘ns hier… Ik doe je haar even goed
Kom ‘ns hier… Ik doe je haar even goed

Je manchetknopen, die nette
Waar zijn ze, ik zag ze net
Ach ik heb ze al gevonden
Op het randje van je bed

Zwarte jasje, rechte rug
Ik ga nog even vlug
Met een borstel over je schoenen
Ga maar zitten, ik ben zo terug

Weet je nog hoe we vroeger konden zweven
Ogen dicht, zó licht, een eeuwig leven
Een eeuwig leven..

Mooie meneer nu, op en top
Een lekker luchtje op?
Vond mama die zo lekker
Doe maar lieverd, geef mij de dop

michiel speelt glinsters

Nog een zakdoek, voor ’t geval
Die zachte had je al
Ik heb reserve in m’n tasje
En er staat water in de hal

Kom ‘ns hier… Ik doe je haar even goed
Kom ‘ns hier… Ik doe je haar even goed

Dikke knuffel, ben je klaar?
Ach ja, het moet dan maar
Lieve paps, je mag best huilen
Ik ben bij je, kom nou maar

Ik ben bij je, kom nou maar

Het verhaal achter Ik doe je haar even goed

Tekst & muziek: Annick Huijbrechts

 

Annick:

Autobiografisch? Het gevoel voor 100% wel ja. De setting niet.

Al mijn gevoel voor mijn vader zat in die 2 zinnen: “Kom eens hier… Ik doe je haar even goed.” Meer woorden wilde ik er niet aan besteden. Geen rode rozen rood kleuren…

Maar ja..

Dan heb je een vorm nodig waarin het gevoel – het refrein –  tot zijn recht komt. Een tegenkleur.

Ineens was daar de opsomming. Een nuchtere, pragmatische opsomming, van een dochter die haar oude vader helpt bij het aankleden…  Niet autobiografisch, maar wel dichtbij. Het klopte. De teksten en de melodie nestelden zich redelijk snel in mijn hoofd.

Maar er miste nog iets. Iets waarvan ik wist dat als ik er heel hard over na ging denken, dat het steeds verder van me weg zou drijven. Het zou vanzelf komen aanwaaien, dat wist ik… Daar vertrouwde ik op.

Daar was ie…

Ik weet het nog precies. Ik liep van mijn huis in de haven richting Badhuisstraat. De zon scheen, het liedje zong in mijn hoofd, zonder verdere gedachten. En ineens… nèt voorbij de brandweerkazerne, bij de bushalte in de Duinstraat… Daar was ie…

In één klap: boem! Compleet, een bridge, tekst en melodie:  “Weet je nog hoe we vroeger konden zweven…”

Ik kon hem niet meteen plaatsen – hij week nogal af van de rest – maar er was geen twijfel mogelijk: dit was ‘m! Pas later begreep ik dat het ‘kind’ hier even om de hoek kwam kijken.

Meteen belde ik mezelf om de bridge in te zingen op mijn antwoordapparaat.  Dit was het! Nu was het liedje af!

Intens gelukkig wandelde ik verder…

P.s. En om het feest compleet te maken speelt Peter bij dit lied mee op hobo. Lees het blog.

P.s.2 Ik realiseer me ineens nog een inspirator voor dit lied. En niet de minste: Robert Long met zijn Waarom huil je nou.  Zoo mooii.

Ik doe je haar even goed – tijdens de cd-presentatie van Rijp voor Opname. Zeeheldentheater, Den Haag. sep 2014

Meer liedjes & verhalen

Wekelijks onthullen we 1 van de liedjes die op de cd zullen verschijnen. De volgende liedjes staan al op deze site:

Banjo Broos – Dementie – Glinsters in de Zee Hangplee – Huishoudelijke onzin Ik doe je haar even goedIk leid je door de nacht – In Calzone Domino –  In de hofstee – Je loopt hier niet alleen – Konijn taart wip – Meisje meisje – Nacht in Den Haag – Storm je met me mee?! – Warme oude jas  Zen